Berlijn is anders

Ik was vorige week even naar Berlijn met Frans, die naar World of Coffee wilde, een koffienerds-beurs, vol mannen en een paar vrouwen die hun ziel, hun zaligheid en hun geld steken in het ontwikkelen, bouwen en verkopen van ingewikkelde dure koffiemolens, koffiebranders, koffie-weegschalen, koffie-analyse-apparatuur, koffie-analyse-apparatuur-software en koffie-zet-apparaten. Er waren ook koffiezetwedstrijden.

foto door Frans foto door Frans

Berlijn is anders dan Amsterdam. Minder scooters, minder rolkoffers, minder herrie. Of misschien lag dat aan de wijk waarin Hotel Astrid gelegen was. Er was een Oska-winkel vlakbij het hotel. En een schoonheidsinsituut waar je aan Vampir-lifting kon laten doen. Maar ook een bijzonder sympathiek eetcafeetje (Annalee: Weine, Biere, Kaffee, kleine Speisen, Bücher und mehr). Een boekencafé, ik zou er in Amsterdam niet zo snel een weten. En al helemaal niet met boeken van het soort “Schwarzer Feminismus, grundlagentexte”.  En iedereen wachtte er zonder haast of irritatie op zijn drankjes en kleine Speisen.

 

Op de koffiebeurs sprak ik zelf nog even met John Hu van Syncfo, de firma die een paar dagen later met de 4-in-1 coffee analyzer de prijs voor de best new product competition zou gaan winnen. Dat dacht ik direct al. Het was een interessant gesprek, want hij was onlangs met zijn gezin in Nederland op vakantie geweest en vond het daar juist veel beter geregeld dan in Berlijn. En het was bij ons zo mooi!  Alleen ging de Albert Heijn in Giethoorn ’s avonds wel erg vroeg dicht.

 

In het Hamburger Bahnhof Museum für Gegenwart zag ik een tentoonstelling waar de bordjes met tekst nóg fascinerender waren dan de schilderijen. Over Emil Nolde ging het, een antisemitische fascistische schilder die echter toch door de Nazis bij de Entartete Kunst geschaard werd. Hoewel hij toen acuut ophield met het schilderen van bijbelse taferelen (daar stonden immers joden op) en overging op vikingen (daar hield hij na 1945 weer mee op), werd hij pas na de oorloog gerehabiliteerd (klik op het plaatje om de tekst leesbaar te maken). En vervolgens geframed als anti-fascist en pionier van de nieuwe Duitse kunst, wat hij zich natuurlijk graag liet aanleunen want dat verkoopt beter. Verbazend vond ik vooral hoe druk al die fascisten zich maakten over al dan niet ontaarde kunst. En hoe Nolde Adam en Eva voor de televisie wist te schilderen, nog voor die überhaupt was uitgevonden.

 

In het Museum der Dinge hadden ze de bijtring en rammelaar waar ik zelf nog op gebeten en mee gerammeld heb. Zo liep iedereen daar nostalgisch te oh-en-ah-en, net als op de rommelmarkt.

 

Nog twee kleinigheden waarin Berlijn verschilt van Nederland: men heeft extra grote openbare toiletten voor ouder-en-kind en de Duitse dierenbescherming maakt zich druk over duiven.